Gök Ekin Sakinleri

<

Ben, Âdem Turan, iki kardeşten (anama göre)‘karamuk gözlü’ olanıyım. Bu iki kelime ve bir de yine anamın ‘sulara da selâm verilir!’ ısrarı, muhayyilemde öylesine yer etmiş ki, şiir ya da yazı için oturduğumda, bu sözcüklerin hücumuna uğruyorum sanki her defasında.
Öğretmen olmasaydım, ya gazeteci olmak isterdim ya da futbolcu. Aslında, her ikisini de ciddî olarak ‘icra’ ettim bir süre. Ama, nasibimiz öğretmenlikteymiş; Üsküdar İmam-Hatip lisesindeyim şimdilik.
Liseyi Biga İ.H.L’de, Üniversiteyi ise, Bursa’da okudum; İlâhiyat Fakültesi’nde.
İlk şiirim 1982 kışında, 22 Ocak’ta Yenidevir gazetesinde yayınlandı; bir de günlükler yazıyordum o genç yaşımda ve onlar da yayınlanıyordu Yenidevir’de. O günlüklerin çoğu şiir oldu sonraları; iyi mi yaptım bilemiyorum.
Zaten hepsi şiir gibiydiler.

Öğretmenliği sevdim sonradan sonraya; ama, gazetecilik peşimi bırakmadı uzunca bir süre, gazetemiz her ne kadar renkli olarak basılıyorduysa da rüyâlarımdaki gazetecilik siyah beyazdı hep.

Bir çok dergide yazdım/ yazıyorum: Yönelişler, Mâvera, Yedi İklim, Dergah, Kayıtlar, İpek Dili, Albatros, Düş Çınarı, Edebiyat Ortamı, Derkenar, Sühan, Lamure, Kum Yazıları, Mor taka, Bir Nokta, Kitap Postası, Ay Vakti, Ardıç.
İlk kitabım 1988 Kasım’ında: Artık Kuşlarını Uçur (Yedi İklim Yay.) Hayâl Defteri (Beyan Yay.) ile Son Günün Şiiri (Düş Çınarı Yay.) 1997 ‘de yayınlandılar. Nisan Çobanı ise, 2002’de (Birey) yayınlandı.

Evimi ve çocuklarımı çok seviyorum… Bir de her mevsim İstanbul’u…

Etiketler: özgeçmiş